Μια πολύ ενδιαφέρουσα επιθεώρηση για τη λογοτεχνία και την τέχνη -- τι φράση κι αυτή!
Δείτε εδώ.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα περιοδικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα περιοδικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 4 Ιουλίου 2010
Τετάρτη 14 Απριλίου 2010
Το χιούμορ στον ελληνικό υπερρεαλισμό
Ένα κείμενο του Νάνου Βαλαωρίτη - Περιοδικό "Διαβάζω", 1985
Νάνος Βαλαωρίτης
"Το χιούμορ στον ελληνικό υπερρεαλισμό"
Κάτι που δεν έχει σημειωθεί σχεδόν καθόλου απ' όσους έχουν γράψει για τον ελληνικό υπερρεαλισμό, είναι η παρουσία του χιούμορ, παρόλο που κυκλοφορούν δεκάδες ανέκδοτα για επεισόδια με τους διάφορους διάσημους ποιητές, όπως ο Εμπειρίκος και ο Εγγονόπουλος. Αναλογιζόμενος τα χρόνια εκείνα όταν πρωτογνώρισα όλους όσους έγραφαν στα "Νέα Γράμματα", και φυσικά δεν ήταν όλοι Υπερρεαλιστές, ήταν το χιούμορ τους.
Αν ο Σεφέρης ή ο Αντωνίου, ή ο Κατσίμπαλης δεν εθεωρούντο με κανένα τρόπο Υπερρεαλιστές, είχαν εντούτοις ένα πολύ χαρακτηριστικό χιούμορ, που έχει κάποια σχέση με την παράδοση του Ραμπελαί, στην περίπτωση του Κατσίμπαλη, και στην περίπτωση του Σεφέρη με το Ανατολίτικο στοιχείο, ας το πούμε προσωρινά σμυρνέικο χιούμορ, γιατί γνώρισα αργότερα κι άλλον ένα διάσημο χιουμορίστα από τη Σμύρνη, που ζούσε στο Σωσελίτο σε μια μαούνα-σπίτι, κοντά στο Σαν Φρανσίσκο. Το 1939 είχα γνωρίσει και τον Λώρενς Ντάρρελ και τον Χένρυ Μίλλερ, που και οι δύο είχαν πολύ ανεπτυγμένο το αίσθημα του χιούμορ.
Νάνος Βαλαωρίτης
"Το χιούμορ στον ελληνικό υπερρεαλισμό"
Κάτι που δεν έχει σημειωθεί σχεδόν καθόλου απ' όσους έχουν γράψει για τον ελληνικό υπερρεαλισμό, είναι η παρουσία του χιούμορ, παρόλο που κυκλοφορούν δεκάδες ανέκδοτα για επεισόδια με τους διάφορους διάσημους ποιητές, όπως ο Εμπειρίκος και ο Εγγονόπουλος. Αναλογιζόμενος τα χρόνια εκείνα όταν πρωτογνώρισα όλους όσους έγραφαν στα "Νέα Γράμματα", και φυσικά δεν ήταν όλοι Υπερρεαλιστές, ήταν το χιούμορ τους.
Αν ο Σεφέρης ή ο Αντωνίου, ή ο Κατσίμπαλης δεν εθεωρούντο με κανένα τρόπο Υπερρεαλιστές, είχαν εντούτοις ένα πολύ χαρακτηριστικό χιούμορ, που έχει κάποια σχέση με την παράδοση του Ραμπελαί, στην περίπτωση του Κατσίμπαλη, και στην περίπτωση του Σεφέρη με το Ανατολίτικο στοιχείο, ας το πούμε προσωρινά σμυρνέικο χιούμορ, γιατί γνώρισα αργότερα κι άλλον ένα διάσημο χιουμορίστα από τη Σμύρνη, που ζούσε στο Σωσελίτο σε μια μαούνα-σπίτι, κοντά στο Σαν Φρανσίσκο. Το 1939 είχα γνωρίσει και τον Λώρενς Ντάρρελ και τον Χένρυ Μίλλερ, που και οι δύο είχαν πολύ ανεπτυγμένο το αίσθημα του χιούμορ.
Σάββατο 27 Μαρτίου 2010
Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2009
Ισπανoφωνα λογοτεχνικα περιοδικα
La mujer de mi vida
Proscritos - La revista
Litterarius
Los noveles
Los lobos de Onaña
Avión de papél
Parole Con
La máquina de Tiempo
Revista de libros
Babab
Poesía Salvaje
400 Elefantes
Abanico
Minotauro Digital
Literaturas
LiteraTUya
Axolotl
Adamar
El coloquio de los perros
Ajos y Zafiros
La Habana Elegante
Iguana Roja
La Rana Dorada
LEMIR (Literatura Española Medieval y Renacimiento)
Letralia - Tierra de letras
Luke
Περισσότερες σελίδες εδώ κι εδώ.
Proscritos - La revista
Litterarius
Los noveles
Los lobos de Onaña
Avión de papél
Parole Con
La máquina de Tiempo
Revista de libros
Babab
Poesía Salvaje
400 Elefantes
Abanico
Minotauro Digital
Literaturas
LiteraTUya
Axolotl
Adamar
El coloquio de los perros
Ajos y Zafiros
La Habana Elegante
Iguana Roja
La Rana Dorada
LEMIR (Literatura Española Medieval y Renacimiento)
Letralia - Tierra de letras
Luke
Περισσότερες σελίδες εδώ κι εδώ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)